Bir ağ anahtarının kullanabileceği dört çeşit iletme yöntemi vardır:
-
Depola ve İlet (İngilizce: store and forward): Ağ anahtarı her bir veri paketini iletmeden önce ara belleğe alır ve bir kontrol toplamı oluşturur. Oluşturulan kontrol toplamı pakette kayıtlı olanla uyuşmuyorsa paket iletilmez. Bu sayede ağ içerisinde hatalı paketlerin dolaşması engellenmiş olur. Ağ öğeleri farklı hızlarla ya da farklı ortamlardan bağlanıyorlarsa, kullanılabilinecek tek yöntemdir. Kopyalama ve kontrol toplamı işlemleri nedeniyle yavaş ama aynı nedenlerden dolayı güvenilir bir yöntemdir.
-
Kestirme (İngilizce: cut-through): Ağ anahtarı veri paketinde sadece MAC adresi bilgisini okur ve iletmeye başlar. Hata kontrolu yapılmaz. Diğer ağ anahtarlarının ya da daha üst OSI katmanların varsa hatayı bulacaklarından yola çıkılır. Hızlı bir yöntemdir.
-
Serbest Parça (İngilizce: fragment free): Yukarıdaki iki yöntemin avantajlarından faydalanmaya çalışan bir yöntemdir. Veri paketinin, adresleme bilgisinin de içinde olduğu ilk 64 byte okunur ve paket kontrol toplamı oluşturulmadan iletilir. Ethernet'teki minimum veri büyüklüğü olan 64 byte'a ulaşamayan paketler süzgeçlenerek silinir.
-
Uyarlamalı Anahtarlama (İngilizce: adaptive switching): Yukarıdaki üç yöntem arasında kendi kendine seçim yapan bir yöntemdir.
Alıntı : wikipedia.org